Gezien: Nils Verkaren in CASSTL

Gepubliceerd op: 9 June 2017

11937 kilometer. Dat is de afstand die Nils Verkaeren (°1980, Antwerpen) vorig jaar aflegde op een reis van drie maanden door Argentinië, om daar het landschap te gaan vastleggen. Een solitaire reis, met zijn busje met vol doeken en borstels als atelier én ook slaapplek. Een beperkte maar bloedmooie neerslag van die trip is dit weekend te zien in CASSTL, de tentoonstellingsplek op het Eilandje van Luc Tuymans, Carla Arocha en Stéphane Schraenen.

Verkaeren, die afgelopen jaar afstudeerde aan de Academie van Antwerpen, is geïnteresseerd in het landschap en hoe hem dat als schilder beïnvloedt. Dat lijkt hij vooral onder extreme omstandigheden te willen onderzoeken: welke invloed heeft het op zijn techniek, op de materie, op zijn mentale staat. Zagen we eerder al foto’s van hoe hij met een muts op zijn hoofd onder zware luchten zeelandschappen penseelde, dan is nu het barre land van Argentinië zijn onderwerp. Hij evoceert het (vaak uit herinnering, soms met het landschap voor zijn neus of van foto’s) door op een vooraf opgezette onderlaag (soms rozig, soms oranje, soms ook in gesso) de lagen verf erbovenop weg te vegen, krassen, bewerken, in een soort spel met de materialiteit ervan. Zo komen spontaan beelden tot stand, een landschap dat overgaat in een lucht, een stuk hout, een massa rotsen.

Onderweg hield Verkaeren een soort dagboek bij: hij maakte verschillende kleine schilderijen op houten paneeltjes die ‘diary entries’ zijn. En in de tentoonstelling ligt een prachtig schetsboek, waarin hij in verf op papier landschappen ‘noteerde’, de ene keer in sobere groen- en bruintinten, de andere keer in uitbundig Maar hij maakte ook grote schilderijen met het landschap voor zijn neus en in onmiddellijk reactie daarop. Een aantal doeken schilderde hij achteraf, op plekken waar hij minder in het landschap zelf bezig was geweest.

Van het schilderen van de natuur onderweg maakte de kunstenaar een flipboekje, dat als editie te koop is. En in een filmpje zien we hoe Verkaeren probeert één van zijn doeken op te bergen, worstelend met de wind die hem daarbij tegenwerkt. “Ik was meegereden en had – omdat ik niet zo goed Spaans sprak –niet goed begrepen dat het daar van vier in de middag tot vier in de nacht permanent felle wind was.” Uiteindelijk weet de kunstenaar de doeken al vloekend op te vouwen: op één van de doeken die hier te zien zijn, vormen het vouwstramien en de oranje onderlaag die door de beschadiging van de lagen erbovenop zichtbaar wordt, een mooie toevoeging. In beeld lijken landschap, kunstenaar, materie en externe factoren als de wind zich met elkaar te mengen: ja, dat heeft duidelijk invloed, zo’n barre omgeving, op wat we in de galerieruimte uiteindelijk zien.

Anne-Marie POELS

Fotogalerij

Praktische Info

Nils Verkaeren, ‘11937 km’ tot 11 juni in CASSTL, Braziliëstraat 29, Antwerpen. Open vr-zo van 12-18 u.

Keywords

Geen keywords beschikbaar.