Rammstein zanger Till Lindemann bezingt Johan Tahon in Bonnefantenmuseum Maastricht

Gepubliceerd op: 24 January 2018
Onderstaand interview is deels terug te vinden in H ART #177. De versie hier online is de volledige weergave van het interview.
 
“Ik wist niet dat er zoveel overeenkomsten waren tussen ons werk”
 
De Vlaamse kunstenaar Johan Tahon is te gast in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Over maar liefst vier zalen stelt hij zijn werk voor, tussen en rond de middeleeuwse collectie. Maar hij palmt ook een aparte zaal in die hij heeft volgestouwd met beelden om een ateliergevoel op te roepen. En de expo heeft nog een primeur: niemand minder dan Till Lindemann, zanger van de band Rammstein, heeft vijf gloednieuwe gedichten geschreven, geïnspireerd op het werk van Tahon.
 
Sam STEVERLYNCK
 
Het Bonnefantenmuseum mag dan vooral bekend zijn door toonaangevende hedendaagse kunst, het museum in Maastricht beschikt ook over een indrukwekkende collecte middeleeuwse sculpturen. Tussen devote Mariabeelden en het prachtige Neutelings kabinet, heeft Johan Tahon (°1965, Menen) zijn werk opgesteld met de kwetsbare menselijke figuur als rode draad. We bezochten de expo met de kunstenaar tijdens de opbouw.
 
Wat is de achterliggende idee voor deze expo?
Johan Tahon: “De start van de samenwerking was om een confrontatie aan te gaan met deze middeleeuwse objecten. Het is voor mij een grote inspiratiebron. Ik ben zeer gefascineerd door laatmiddeleeuwse sculpturen. Die ondertoon zit in mijn werk. Maar nu zie ik mijn beelden voor het eerst in combinatie met die sculpturen. Ik ben dan ook zeer tevreden. Als ik kijk naar die gipsen (wijst naar het werk ‘Triade’), heb ik het gevoel dat het een familie is, een verderzetting van wat in die periode gebeurde. Maar het blijft een voorzichtige aanwezigheid. Door de witte kleur duwen ze niets weg. Ik heb eigenlijk gewoon een element willen bijplaatsen dat discreet aanwezig is. Het werk dat ik hier toon is niet speciaal gemaakt voor de expo. Ik hou het liever spontaan om dan achteraf te zien waar welk werk het best past.”
 
Is dit nu je grootste tentoonstelling in Nederland?
Tahon: “Ik heb al veel tentoongesteld in Nederland. Voor mij voelt dit aan als mijn belangrijkste tentoonstelling. De confrontatie aangaan met deze objecten is een enorme verrijking. Maar het is meer dan dat. Ik zou het zelfs durven omschrijven als een spirituele verbinding. Het heeft iets contemplatiefs, wat ik een beetje mis in de hedendaagse beeldhouwkunst. De sculptuur ‘Wir Uberleben das Licht’ druk een onmogelijke affectie uit, zoals deze madonna met kind. Maar als je het vergelijkt, merk je eenzelfde vibratie als bij die oude beelden.”
 
Heb je meer voeling met oude kunst dan met hedendaagse kunst?  
Tahon: “Ja, eigenlijk wel. Ik verzamel ook een beetje. Ik heb heel wat van die stukken thuis. Ik heb een bepaald gevoel bij middeleeuwse sculpturen – maar misschien is dat een illusie of een geromantiseerd beeld – dat er een authentiek verlangen aanwezig is dat vaak religieus is. Wij leven eerder in een rationele tijd zonder geloof. Die oude basis, het authentieke rituele van sculpturen maken, wil ik eigenlijk ook in mijn leven.”
 
In de expo zijn ook gedichten opgenomen die Till Lindemann speciaal heeft geschreven over je werk. Je hoort hem ook voordragen en er zijn foto’s waarin hij poseert naast jouw sculpturen. Hoe is die samenwerking gekomen?
Tahon: “ZOO magazine, een tijdschrift over mode en kunst, kwam met het voorstel. Ze zagen een overeenkomst tussen het werk van ons beiden. Ik was er zelf wat van geschrokken. Zo blijkt dat een aantal van zijn nummers en mijn sculpturen dezelfde titels hebben, zoals ‘Ich’, ‘Sonne’, of ‘Engel’. Ergens zitten we met dezelfde archaïsche sfeer. Of het is misschien ook een beetje de testosteron, het mannelijke van mijn sculpturen en zijn muziek. Ik overgiet mijn keramisch werk ook met een witte, melkachtige vloeistof. Het heeft haast iets ritueels. Het is iets dat Till ook heeft gedaan op de cover van zijn album. Ik wist dat niet.”
 
Kende hij je werk al?
Tahon: “Nee, nog niet. Maar hij heeft het in zijn gedichten wel over de ontmoeting van twee gelijkaardige zielen die een brug slaan over de disciplines. Hij hing ook niet de rockster uit. Het was een heel warm contact.”
 
Heeft hij de gedichten geschreven met specifieke sculpturen voor ogen?
Tahon: “Nee, hij schrijft in feite over de sfeer van mijn beelden in het algemeen. We hebben hem dertig afbeeldingen opgestuurd en hij is dan beginnen schrijven. Een van de mooist gedichten vind ik ‘Wir überleben das Licht’. Het gaat zo diep en is zo mooi. Het heeft iets existentieel. Het past trouwens perfect in deze context met religieuze beelden.”
 
Ben je je eigen beelden ook op een andere manier gaan zien door zijn gedichten?
Tahon: “ De manier waarop Till poëzie schrijf getuigt van totale vrijheid. Het is helemaal anders dan wat we gewoon zijn of van wat mijn goede vriend Peter Verhelst doet. Die werkt en schuurt meer aan zijn gedichten. Till werkt heel impulsief. Het is meer archaïsch.”
“Voor mij was de ontmoeting in Berlijn alleen al fantastisch. We zaten op dezelfde golflengte en communiceerden op dezelfde manier. We zijn achteraf samen de stad ingetrokken en hebben iets gegeten in Charlottenburg. Het was heel mooi. We hebben uren gepraat over heel persoonlijke dingen zoals zijn jeugd. Om dan afscheid te nemen in een warme omhelzing.”
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Fotogalerij

Praktische Info

Johan Tahon, tot 2 december in Bonnefantenmuseum, Avenue Céramique 250, Maastricht, Open di – zo 11- 17u, www.bonnefanten.nl

Keywords