Vooraf H ART #181

Gepubliceerd op: 24 May 2018

U merkt het goed: op de cover van deze HART uitzonderlijk geen portret van een kunstenaar – wat overigens al wel vaker voorkwam – maar van een gebouw. Van de voormalige Citroëngarage, die voortaan als KANAL – Centre Pompidou door het leven gaat. Over dat hele project is al veel inkt gevloeid, en er zal ongetwijfeld nog stevig over gedebatteerd worden. De aanloop was behoorlijk problematisch, om niet te zeggen rommelig: een typisch staaltje Belgische politieke onkunde waarbij kunst wordt ingezet als excuustruus voor stadhernieuwing en commerciële belangen rond de Kanaalzone. Ook over de bedragen – en dan vooral het feit dat die naar Parijs terugvloeien – werden terecht al heel wat vragen gesteld. Maar onlangs opende KANAL dus met een zogenaamd ‘voorproefjaar’ voor dertien maanden de deuren. En of u nu voor- of tegenstander bent, er wordt in dit land nu ook niet elke dag een nieuw museum geopend. We zijn uiteraard gaan kijken en proberen het project – objectief – te beoordelen op zijn artistieke merites. Bernard Blistène, de curator om dan toch het woord te gebruiken, vertrekt terecht van het (dominante) gebouw om een paar tentoonstellingsclusters samen te stellen, geput uit de rijke collectie van het Centre Pompidou. Niet onaardig, maar soms wat licht. Het gaat dan ook om tentoonstellingen die – naar Belgische maatstaven – vrij vlug in elkaar zijn gebokst – en daar zitten de nakende verkiezingen uiteraard voor iets tussen.

 
Naast een mastodont als KANAL zijn hier gelukkig ook nog tal van kleinere, maar daarom niet minder boeiende initiatieven in de vorm van artist run spaces, alternatieve ruimtes, offspaces of hoe ze zich zelf ook willen noemen. Zoals Société, een plek op een boogscheut van KANAL die wordt gerund door twee kunstenaars (Els Vermang en Manuel Abendroth) die prachtige, haast museale tentoonstellingen opzetten. De recensie van de expo die er nu loopt, kan u lezen op pagina 19.
Pieter Vermeulen bracht dat soort plekken in kaart voor Kunstenpunt. Van zijn onderzoek kan u een aangepaste versie lezen. En hij citeert daarbij Suzanne Wallinga die terecht opmerkt:  “In een neoliberale, creatieve economie is een ondubbelzinnig onderscheid tussen profit en non-profit moeilijk te maken naarmate die laatste ‘zich steeds bedrijfsmatiger gaa[t] organiseren (...) [en] commerciële instellingen in toenemende mate het experimentele karakter van non-profits (...) adapteren.”. Stof om over na te denken.
 
Het belang van de overheid en van kleinere initiatieven, zijn cruciaal voor een evenwichtig artistiek ecosysteem. Als de overheid achterwege blijft, neemt de privésector het over. En dat is natuurlijk ook niet altijd ideaal, zoals blijkt uit het city report over Sao Paulo, een bloeiende stad die vooral wordt gerund door privé-initiatieven. En dat blijkt toch ook zijn effect te hebben op het aanbod.
 
Sam STEVERLYNCK
Anne-Marie POELS

Praktische Info

Geen praktische info beschikbaar.

Keywords

Geen keywords beschikbaar.